Het komt niet vaak voor dat een slagwerker een concours voor hafabra-
muzikanten op zijnnaam weet te schijven. Ook gebeurt het zelden dat een ensemble een solistenwedstrijd wint. Een slagwerkensemble dat het voor elkaar krijgt de hegemonie van de blazers te doorbreken is helemaal uitzonderlijk. Daan Berends (22),
Roel Eijssen (25) en Janno Triepels (15) uit Spaubeek schreven zondag in Heel geschiedenis. Voor zover de historie van de ‘Finale Jonge Solisten’ en voor die tijd het ‘Mgr. Ronckentoernooi’ teruggaat (1974), won nog nooit een slagwerkensemble Limburgs meest prestigieuze solistenwedstrijd voor blaasmuzikanten.
„Dit is uniek”, beseffen de drie muzikanten van fanfare Sint Caecilia
uit Spaubeek direct na hun verrassende zege. „Slagwerkers worden toch een beetje gezien als de lolbroeken van het orkest. Dit succes is een overwinning voor de slagwerkmuziek”. Het trio gaf tijdens de ‘Finale Jonge Solisten’ als enige deelnemer in de sectie slagwerk alle 48 concurrenten op blaasinstrumenten het nakijken. Met de uitvoering van het spektakelstuk Trio per Uno van de Servische slagwerker en componist Nebojsa Jovan Zivkovic pakte het gezelschap niet alleen het publiek in, maar ook de jury.
Frenk Rouschop en Piet Jeegers waardeerden het optreden |
in de eerste divisie met 95,5 punten.
„Meedoen alleen al was voor ons een hele eer. Aan winnen hebben we geen moment gedacht. Met een mooie eerste prijs waren we ook al tevreden geweest.” De succesvolle slagwerkers zijn dit jaar voor het eerst in het concourscircuit als trio actief. Daan Berends nam als solist al vaker deel aan de jaarlijkse solistenwedstrijdvan de Limburgse Bond van Muziekgezelschappen.
„Ik wilde eens een keer met een ensemble iets spectaculairs doen. Alleen al om het publiek te onthalen op een slagwerkoptreden van hoog niveau. Zo is het balletje gaan rollen.” Een filmpje op YouTube bracht het drietal op het idee om het werk van de Servische componist Zivkovic te gaan spelen. Een stuk waarbij behalve de muzikale uitvoering ook het visuele aspect een belangrijke functie vervult. |
De drie slagwerkers staan opgesteld rondom een platliggende basedrum die door hen alle drie bespeeld wordt.Daarnaast beschikt iedere speler over een setje bongo’s en Chinese gongen. Doordat allerlei variaties op een telkens terugkerend ritme in elkaar overgaan, ontstaat er een grappig effect. Alsof het werk door één slagwerker gespeeld wordt. Het publiek keek zondag gefascineerd naar het optreden van de Spaubeekse muzikanten. „Je moet goed op elkaar gefocust zijn”, stelt Janno.
„Dat lukte prima. Zelfs toen het een keer mis dreigde te gaan, wisten we weer razendsnel in het ritme te komen.” |
De drie slagwerkers kijken elkaar
aan en schudden nog maar eens
vol ongeloof het hoofd. Ze kunnen
nog steeds niet begrijpen dat ze de
blazers van hun troon gestoten hebben.
Een lange neus maken, gaat wat te ver. Maar toch. „Dat we al die blazers verslagen hebben, geeft een bepaald gevoel”, weet Roel Eijssen.
„Iets dat maar moeilijk onder
woorden te brengen is.
Dit is echtgeweldig”.
Foto's klik hier |
